مِن زمونِی بی وفا زخمِ فراوون دیده دلآشنا بیش از غریبهِ زخم کاری زَه وَ مواعتمادِ هر کسی کِردُم یه جوری زَه رکباعتمادل دردِ تحلِ بی قراری زَه وَ مودرد و دل کِردُم وُ دردُم فاش آوی آخرشدرد و دل کردن یه رنگِ تحلِ خواری زَه وَ موپروَرش دادُم تونهِ بِی عشق مِن آسینِ خومروز غم نیشی دلت هِی طحر ماری زَه وَ موقلبِ دوس و دشمنِ کِردی وَ حالُم شادِ شادمرحبا کهِ چشملت هِی دردِ باری زَه وَ مو#سهراب_عرب_زاده

آن که آمد سخن از حالِ دلِ ما چیده
از فرستنده ی خود غصه ی دل را دیده

این یعنی که در این راه موفق شده ام
این یعنی چقدر توی خودش هی ر....

از حسادت دلِ آدم به سعادت نرسد
حسرتِ حال مرا خورده و هی پاشیده

آن که بر کار خودش فکر و تمرکز نکند
به سعادت نرسد با دلِ خود جنگیده

متمرکز نشو بر حسرت حالِ دگران
آب هر جا که بماند تَهِ آن گندیده

#سهراب_عرب_زاده

شرایط در گذشتهِ سهل و آسان بود و با خوبینمی دیدی که غم در سینه ی فرد جوانی هستشرایط حال دشوار است و جان فرسا و خون آلودچنین شد کهِ رفاقت های امروزی زبانی  هستمحبت رخت بر بست و شقاوت جایِ آن آمدبه نحوی کهِ محبت شور و برقِ آسمانی هستدر این دوران وانفسا، در این دوران جانسوزیشدهِ نادر رفیقِ جان،فراوان یارِ نانی هستاگر امروز گیرد هر کسی دستِ رفیقش رارفاقت را به جا آورده و دلدارِ جانی هست#سهراب_عرب_زاده